Gepost op

Receptenboek

Niets maakt me zo gelukkig als een goed receptenboek. En de eerste indruk is beslissend; er is een directe klik, of het gaat het niet worden.

Omdat ik een liefhebber ben van taart en andere zoetigheden, moet een receptenboek dat bij mij een goede eerste indruk wil maken, vooral zoete recepten inhouden. Van receptenboeken met koude voorgerechten word ik niet warm, als je begrijpt wat ik bedoel. Op zijn tijd zijn ze absoluut handig, maar ik heb het nu over echte liefde. Taarten dus, en ander zoets.

De schrijver van het boek moet een autoriteit zijn in zijn vak; een chef, banketbakker of anderszins iemand die weet waar hij het over heeft en de kunst ook nog beheerst om zijn talenten over te brengen. Bij het geringste gevoel dat de recepten in elkaar zijn geknutseld door een stagiere bij een tijdschrift dat even voor kerst ’10 verrassend lekkere taartenrecepten’ wil koppen, ben ik er klaar mee.

Een ‘must’ vind ik ook de handige tips van de schrijver bij het recept. Zoiets als ‘leg de rozijnen overnacht in water, dan voorkom je dat ze droog en hard worden tijdens het bakken’, voelt een beetje als een geheime insiders tip waarmee ik een stapje vóór heb op andere. Onzin natuurlijk, maar het gaat om het gevoel. Ik houd er ook van als het recept een verhaal heeft. Een aparte geschiedenis, een voor de schrijver emotioneel waardevol verhaal waardoor het recept ook voor mij in een context geplaatst kan worden.

Maar het belangrijkste van een goed receptenboek zijn toch wel de foto’s. Zonder uitleg, tips en verhalen kom ik er heus wel, maar zonder foto ga ik niet eens beginnen. En de foto’s moeten mooi zijn. Prachtig. Om van te watertanden. Dan weet ik waarvoor ik het doe.

Ik heb zelf een aardige collectie kookboeken die ik regelmatig als literatuur lees. Prachtige boeken uit alle hoeken van de wereld. Tussen Jamie Oliver en het taartenboek van de Noorse kookblogger Manuela in, staat een heel klein, bruin schriftje dat uit elkaar aan het vallen is. Het is handgeschreven met een ouderwets, moeilijk leesbaar handschrift en het heeft geen foto’s. ‘Anna Rothschild’ staat er op de binnenkant van de kaft. Het was het receptenboek van mijn oma. Ik heb er nog nooit iets uit durven maken. Waarom weet ik niet; mijn oma stond bekend om haar heerlijke taarten. Als ik het durf, laat ik het je weten.

 

 

3 gedachten over “Receptenboek

  1. Great story! 🙂

  2. dank je wel, Eefje! Nog geen plannen voor een kookboek, maar wie weet?

  3. Lieve Vibeke,
    Wat een heerlijk verhaal over kookboeken en zo helemaal waar.
    Wanneer komt jouw kookboek uit?
    Mooie foto’s heb je al.
    Eefje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *