Gepost op

Pesach haas

Wij hadden vroeger een hutje in een berggebied in Noorwegen, Myking, waar we vaak in de wintervakanties heen gingen om te langlaufen. Ieder jaar met Pasen werd de auto volgepropt met ski’s, veel eten en onze hond, Cindy. Soms viel Pasen gelijk met Pesach, oftewel ‘Joods Pasen’, zoals we dat even snel in onze niet-joodse omgeving uitlegden. De auto kwam dan nauwelijks meer van de grond, zo vol geladen was hij met matses, chrein, gefilte fish, matsekugel en andere Pesach benodigdheden. So far, so good. Super gezellig natuurlijk. Pesach vieren met alles erop en eraan in een prachtige omgeving van bergen en sneeuw aan alle kanten en met de hazen, die iedere avond nieuwe sporen achterlieten rond ons hutje, als enige getuigen.

Overdag stond er maar één ding op het programma; langlaufen. Een dagje luieren op de bank zat er niet in en andere activiteiten waren niet aanwezig. Vroeg op in een koude hut, vuur maken in de mooie kachel, bibberend aankleden en bij het ontbijt genieten van de warmte, die zich langzaam verspreidde in de hut. Als het eindelijk lekker warm werd, was het al weer tijd om te gaan. Mijn vader was vroeg op geweest om alle ski’s te waxen en als je je afvraagt wat dat inhoudt, vertel ik je daar graag uitgebreid een andere keer over. Mijn moeder maakte de warme ‘solbærtoddy’, een soort warme limonade, waarmee onze thermosflessen gevuld werden en smeerde de boterhammen, die meegingen in de rugzak. Tenzij het dus Pesach was. Dan werden er matses gesmeerd. Stapels belegde matses werden ingepakt en in de rugzak van mijn vader gelegd samen met de thermosflessen, de verplichte sinaasappels en de ski wax.

Ik weet niet of jij een ervaren langlaufer bent en of je vaak in een zeer heuvelachtig berggebied hebt gelanglauft met een zware rugzak op je rug? Ik kan je in ieder geval vertellen dat zelfs de meest ervaren langlaufer wel eens in een scherpe bocht op een steile afdaling valt. En hard ook. Mijn vader, een zeer ervaren langlaufer, was daar geen uitzondering op. Met de matses op zijn rug. Meer hoef ik, denk ik, niet te vertellen. De helft van de lunch bleef op de grond liggen; kleine bergjes van matsekruimels onder de dennenbomen, waar we op afgehakte takken hadden gezeten.

Ik durf te stellen dat de hazen van Myking meer matses gegeten hebben dan alle hazen in de Noorse bergen. Pesach is in ieder geval niet aan ze voorbij gegaan.

Ik maak voor Pesach een paar lekkere taarten. Druk hier om het Pesach assortiment te bekijken en te bestellen.

   

 

 

2 gedachten over “Pesach haas

  1. zie het voor me en heerlijke taarten! daar kom ik voor naar huis

  2. Leuk verhaal om te lezen Vibeke. En ziet er heelijk uit, dat Pesach assortiment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *